Haas(t) je niet – op zoek naar de oorsprong

Er was eens een hazekerel woonachtig in het veld, die trok erop uit in de wereld. Hij spitste doorlopend zijn lange ranke oren, in de hoop, de antwoorden op zijn vragen te horen. Zo rende hij steeds van hot naar her, dichtbij huis en ook heel ver. Na jaren ontstonden er steeds meer grijze hazenharen. En toen hij na al zijn lange reizen spontaan weer belandde op zijn allereerste stek, sprak hij: ‘hé ik herken het weer, dit is mijn geboorteplek’. Toen hij dit zag, bulderde hij het keihard uit van de lach en dacht; ‘nu ben ik toch echt het haasje’, hierop doofde voorgoed zijn aardse kaarsje.

Kies een doel vergeet alleen niet te genieten van de reis.

Copyright Claudia Brugman 2017