Filosofie

Waar gaan je gedachten heen? Naar het land van ooit geweten? Waar flarden zijn van de pijn van jouw lijden, de geur van verliefdheid, de klank van geluk, het snijden van alle ongemakken op plaatsen en in situaties die je liever achter je laat.
Het land waar torens staan van opgevolgde- en ook onuitgesproken acties. Rivieren van tranen na verlies. Waar de zachte modder een bodem is voor nieuwe verhalen. Die als zacht geurende gardenia’s zijn in de zomerzon. Het land van gelande mooie tijden en groots geluk.
De plek waar alles is omdat de beleving al is gepasseerd. Hier is de hitte van het vuur gedoofd, de scherpte zacht gewassen, als de zee die randen afkalft. Hier zijn geen grijze haren meer, ongemakken van stramme botten, een moeder die haar kind verlaat of ruzies om niets. Hier in het land van ooit geweten is er slechts kalmte zelf zoals het leven in vrede is.
Copyright Claudia Brugman 2017