Raderen

Hoe werkt het in je kop?
Neuronen, raderen en cellen spelen
gedachten flarden
raken traanbuizen
hartissues

monotone woorden
die spreken over
alles wat niet –
belangrijk is
en er wel toe lijkt te doen

Boterhammen besmeerd met chocopasta
pinkringen aan of uit
start de auto wel lekker?
en straks
ga ik hem zien of niet?

Dans der gedachten,
ontelbare verbindingen,
maken een volvette tango
slepende hakken
weerklinken in mijn oor
een tunnel van gedachten
om onszelf te zien
te wanen
te vervullen
te bedenken
wat gaat er komen?
wat is geweest?

Al leven we alleen
in dit moment
zelfs het nu
is niet bij te houden
een seconde waar alles passeert

Onze hebzucht geprikkeld
door een stewardess die 20% korting aanbiedt
onze kerstavond kleurt
kopen om honger te stillen
voor vermaak
het vaststellen van onze identiteit
kleding, haarstijl, glimlach,
wie willen we zijn?
wat zullen we worden?

Al verlaten we onszelf nooit
ook als we wegrennen
van pijn
van gemoedsrust
van alles
wat we niet onder ogen durven komen.

De mens, kunstig
zichzelf schouwend
waarneemt
zich vermaakt
en nog steeds de holbewoner is
die de platte hand slaat
in het gezicht van de passant
die hem bijna onder zijn wielen krijgt
van de schrik
de ander net zo agressief benaderd

Civilisatie ver weg
de holle voorvader
die doorklinkt in ons wezen
waar de jacht voorop staat
van het binnenhalen van de vangst
zijn eten of de paringspartner
om zijn bestaan veilig te stellen
de knots op het hoofd van de buurman slaat
terecht of onterecht?
het doet er niet toe

Gevoel gevolgd door reflex
om gehoor te geven aan het hele zijn.