Reflex

Boterhammen besmeerd met chocopasta, pinkringen aan-of uit? Neuronen knetteren, gedachtenflarden raken traanbuizen en hart-issues.

Monotone woorden. Die spreken over alles wat, niet belangrijk is, en er wel toe lijkt te doen.
Start de auto wel lekker? Ga ik hem of haar zien, of niet?
Ontelbare verbindingen maken een volvette tango van slepende hakken. Dansende gedachten weerklinken in een oor. Wat gaat er komen? Wat is geweest? Wie willen we zijn?
We leven alleen in dit moment. Het nu, een seconde waar alles in passeert.

De mens, zichzelf schouwend en waarneemt. Zich vermaakt. Zijn identiteit vaststelt.
Hebzucht geprikkeld door een stewardess die 20% korting aanbiedt op goederen.
De kerstavond kleurt. Kopen om honger te stillen naar vermaak.

De mens, nog steeds de holbewoner. Die met de platte hand slaat in het gezicht van de passant die hem bijna onder de wielen loopt. De knots slaat op het hoofd van de buurman. Terecht of onterecht. Civilisatie ver weg. De holle voorvader die doorklinkt in ons wezen.

De mens die wegrent van pijn. En alles wat die niet onder ogen komt. Al kun je niet wegrennen van jezelf. Gevoel gevolgd door reflex om gehoor te geven aan het hele zijn.